In mei 2021 kijken we vast nog vaak terug op mei 2020. Tweeduizendtwintig, dat historische jaar dat we met zijn allen binnenbleven en afstand hielden van elkaar en alles wat leuk is gesloten was of afgelast. Brendan Benson bracht in mei 2020 na zeven jaar zijn zevende solo-album Dear Life uit. Hij had er zin in om na succesvolle jaren met The Raconteurs weer een eigen plaat uit te brengen en op tour te gaan. In plaats daarvan moest hij thuis blijven in Nashville met zijn zevenjarige dochter en negenjarige zoon. Om de huiselijke verveling te verdrijven streamde hij elke dag als ‘boy in the bubble’ via Instagram een paar van zijn fijne liedjes. Hoe toevallig dat Dear Life nu juist focuste op het familieleven (“Richest Man”), huiselijkheid (“Baby’s Eyes”) en het besef dat zodra je vader bent je sterfelijk bent (“Dear Life”). Bij The Raconteurs is het Jack White die doorgaans alle credits kreeg en stond Benson in zijn schaduw. Eigenlijk is dat compleet onterecht want Benson is een meester in het maken van onweerstaanbare powerpopliedjes. Dear Life is een album vol met van die powerpop. Onweerstaanbare koortjes, riffjes en spitsvondige, muzikale wendingen. Dat album wat we allemaal zo nodig hadden in mei 2020, toen de coronamaatregelen wat versoepeld werden, we wat meer naar buiten mochten, en in de zon met een koud drankje na al dat negatieve nieuws genoten van de opbeurende en aanstekelijke songs van Benson.
Third Man
File: Brendan Benson – Dear Life
File Under: The good life
File Facebook: [Brendan Benson op Facebook]
File Twitter: [Tweets van Brendan Benson]