A Place To Bury Strangers – Exploding Head

A Place To Bury Strangers is al geregeld voorbij gekomen in de Zonder Woorden-reeks alhier op File Under, er is hier nog nooit een plaatrecensie van geweest. Daar moet natuurlijk verandering in komen want de nu bij hun tweede plaat aangekomen A Place To Bury Strangers is een van de betere opkomende gitaarbands van de afgelopen jaren. Een paar weken terug waren ze te zien op Le Guess Who? en een dag later in Vera, alwaar ik ze zag. Het was vooral een snoeihard concert, met een aan My Bloody Valentine herinnerend noise-spektakel op het einde, waarin zanger/gitarist Oliver Ackermann zijn gitaar nog eens grondig mishandelde. Die vergelijking met MBV komt overigens handig van pas op het geluid van deze band, je zou het bijna shoegaze-revival kunnen noemen. Dat betekent dus gitaren met onnoemelijke hoeveelheden distortion en effecten, zang die tactisch verstopt zit in de gitaarmuur, en een enorme hang naar de jaren 80 in de ritmes, met van die hortende en stotende postpunk-drumpartijen. Alsof je The Jesus And Mary Chain, MBV en Sonic Youth loslaat in een gitaarpedaaltjes-fabriek. A Place To Bury Strangers is echter meer dan stel notoire herrieschoppers, want tussen de noise-herrie door zit een flink aantal lekkere gitaarrock-songs verstopt, zoals de fraaie opener “It Is Nothing”, de jaren 80-doem van “In Your Heart” (hallo New Order) en de typische eighties-sfeer in de titelsong “Exploding Head”. Op het gebied van stevige gitaarrock is A Place To Bury Strangers voor de liefhebbers absoluut niet te versmaden, en Exploding Head behoort tot de betere releases van dit jaar in die hoek.

mij=Mute / PIAS