A Day’s Work maakt het me niet gemakkelijk met hun op de op twee na laatste dag van 2002 in eigen beheer uitgebrachte plaat: Above and Within. Meestal lukt het me wel aardig om een nieuwe bandje in een ‘hokje’ te plaatsen of een referentie te geven aan een band die de lading dekt. Dat is bij A Day’s Work niet gemakkelijk. Deze jonge band uit Alkmaar noemt zelf Filter, Incubus, Tool, The Cure en Soulwax, maar ik zou er zelf zo nog een stuk of wat bij kunnen noemen die hele andere kanten op gaan. Dat is dan ook gelijk zo’n beetje mijn grootste punt van kritiek op A Day’s Work. Het fladdert me nog te veel heen en weer, maar misschien is dat een beetje mijn gebrek en niet het hunne. Als luisteraar krijg je in 8 tracks een beetje teveel voor je kiezen en dat is jammer, want op zich zijn de songs namelijk allerminst slecht. De 5 mans formatie heeft namelijk wel talent voor liedjes en beheersen hun instrumenten ruim voldoende om het uitbrengen van deze plaat te rechtvaardigen. Hun muziek mag best gehoord worden. Voorbeeldje? Above and Within trapt af met een pittig zware gitaar vol distortion, maar dan gaat in het eerste couplet de knop om en wordt het gitaargeluid gewoon te dun. Dat past gewoon niet lekker in mijn oren, maar als dan in het refrein de (bijna te) kraakheldere zang ondersteunt wordt door een lekkere emo-achtergrondzang haalt dat het hele nummer weer op. Je hoort gewoon dat er in “Roses Mean Remember” meer zou kunnen zitten. In andere tracks komt dat iele gitaargeluid ook terug en daar ben ik persoonlijk niet zo gecharmeerd van. Nee, dan hapt een uptempo nummer als “Free on a Melody”, het toch een stuk lekkerder weg of een ballad voor twee als “You in White” slechts begeleid door akoestische gitaar en cello of “End Below”, dat me zelfs wel wat aan Helmet doet denken qua gehak (en dat is dus een compliment ;-)) Had ik “Realm of the Moon” al genoemd? Nee, toch nog maar ff doen, want dat begint zowaar met een mooi post-rock introtje, maar daarna me niet echt boeit op dat aan gitaartje na. Het nummer met de meeste potentie is misschien nog wel “Charly”, als A Day’s Work daar uitgehaald wat er inzit dan was dat namelijk de beste track van de plaat geweest, nu lost het die belofte niet in en steekt “You in White” boven de andere tracks uit. Jammer is wel dat in het netjes verzorgde bijgeleverde boekje niet staat wanneer de verschillende tracks exact opgenomen zijn, dan had je namelijk al een inschatting kunnen maken of A Day’s Work nog in de groei zit en alleen maar beter kan worden of dat dit het is. Ik zou persoonlijk mijn geld zetten op het eerste, want de heren gaan er met hun volle ziel en zaligheid voor en van hard werken is nog niet vaak iemand slechter geworden. Mijn advies aan de band: destilleer uit de vele invloeden die je hebt een iets strakkere eigen stijl en maak een toffe tweede plaat.
File: A Day’s Work – Above and Within
File Under: Nog te divers talent ps: Ik weet niet wat die gozer van ‘het Popinstituut’ bezielde bij het recenseren van Above and Within, volgens mij was hij ongesteld, in ieder geval doet hij A Day’s Work tekort.