Yellow Matter Custard - One Night In New York
Hoe goed waren de Beatles op het podium? Ik heb het in ieder geval niet zelf kunnen zien, wat ik weet is van horen en lezen. Op de (bootleg)opnames, de Beatles brachten officieel nooit een live-plaat uit, die er zijn uit de tijd dat ze nog wel optraden is de band grotendeels onhoorbaar door de algehele hysterie van het publiek. De heren Portnoy (Dream Theater), Morse (ex-Spock's Beard), Gilbert (ex-Mr.Big) en Bissonette (Matt, niet zijn drumsspelende broertje Gregg) zijn er stuk voor stuk ook te jong voor om het aan den lijve te hebben ondervonden. Stuk voor stuk zijn het echter wel mega-Beatles fans, waarbij Mike Portnoy misschien nog wel de gene is die het het meest overdrijft. Voor hem was het al jarenlang een droom om te spelen in een Beatles tribute band. Nou, dan kun je in slechter gezelschap verkeren dan de heren waarmee hij op het podium stond in BB King's Blues Club in New York. Het gevaar van zoveel instrumentaal vernuft is natuurlijk wel dat zo'n éénmalig optreden verzuipt in een showcase van skills, leer mij Portnoy kennen. Maar niets van dat al! Het is verbazingwekkend hoe de heren zich in weten te houden en in dienst van het blijven liedje spelen - en zo hoort het ook natuurlijk. De 34 tracks, een zorgvuldige mix van overbekende hits en obscuurdere nummers, stralen stuk voor stuk van het plezier dat de heren gehad hebben die avond, waarbij Neal Morse regelmatig eng dicht in de buurt van de stem Lennon komt. In "A Day in the Life" lijkt het bijna echt Lennon die staat te zingen op het podium. Het is misschien een beetje appels met peren vergelijken, maar als ik zou moeten kiezen tussen Let It Be Naked kopen bij ome Hans of deze dubbel-CD bij Neal Morse bestellen dan wist ik het wel.
File: Yellow Matter Custard - One Night In New York File Under: Beatles en de Progs, dat gaat best samen
