Dat verzin je toch niet als bandnaam: “The Legends“? Of beter, dat verzin je alleen als je veertien bent en je je eerste bandje opricht. Nou deze Zweden zijn geen veertien meer en dit is ook niet hun eerste bandje. Ze hebben deels al hun sporen verdiend in de (Zweedse) indie-scene. Ze zijn maar liefst met zijn negenen (vraag me niet waarom er maar acht leden op de hoes staan), waarvan drie dames alleen maar ingeschakeld worden voor handjeklap en achtergrondzang. Dat kan toch ook met computers denk je dan. Gelukkig zijn ze daar niet ingetrapt, want het handjeklap is de schattige rode draad door deze retro indiepopplaat. Door het hoofd schieten namen als Jesus & Mary Chain, Caesar’s Palace, shoegazer (met gepoetste schoenen, dat wel), Motown, Engelse beat begin jaren 60, maar ook Marillion. Marillion? Ja óók Marillion. En wel de plaat Afraid of Sunlight en dan de track “Cannibal Surf Babe” om precies te zijn. Dat komt vooral ook doordat de zang op Up Against The Legends wel Steve Hogarth-achtige trekjes heeft. Maar dan wel met een rauw groezelig randje natuurlijk! want we hebben hier natuurlijk niet te maken met degelijke Engelsche symfo-rockers, maar met trendy Zweden, maar legendarisch? Hmmm, dat moet nog maar blijken.
File: The Legends – Up Against The Legends
File Under: Indie-handjeklap-Pop