Coheed & Cambria - In Keeping Secrets Of Silent Earth: 3

File-under wat? Bij deze plaat van Coheed and Cambria heb ik het toch even lastig. Vooruit, laten we het vooralsnog houden bij een soort van symfonische emo-rock. Hoe dat klinkt? Hmm. Als een eclectisch gezelschap met een voorliefde voor lange nummers die uit de voegen barsten van verschillende ideeën. Zet er een zanger-gitarist bij met een hoog stemgeluid die bijna elk nummer kleurt met zijn aparte stem en zijn koortjes. Plak op de plaat een veelbelovende lange titel waar alleen na enige studie de betekenis van te herleiden is. Sier het geheel op met her en der een catchy emo-rock nummer en je komt in de buurt van Coheed and Cambria. Ik zeg expres in de buurt, want de lading is nog niet gedekt. Ik ben bang dat zelf luisteren de enige echte manier is om deze muziek te doorgronden. Waar voorganger The Second Stage Turbine Blade zich kenmerkte door kortere en eenvoudigere songstructuren, kost het bij In Keeping Secrets Of Silent Earth: 3 aanzienlijk meer tijd om de plaat op waarde te schatten. 8 minuten durende songs, een medley van bestaande nummers met nieuwe ideeën (bonustrack), een compleet koor: niets wordt geschuwd. Echter wie net als ik de aangeboren luiheid heeft om zijn mp3-stick niet tijdig te verversen kan veel plezier beleven aan deze plaat. De aanhoudender wint weer eens!

Het eerste nummer van deze cd vind ik echt geweldig. Heerlijk zoals het verhaaltje van de cd begint. De rest kan dan eigenlijk alleen maar tegenvallen. En dat doet het naar mijn mening ook, slecht is het niet, maar het is toch een kleine domper na het geweldige begin...

Zeg er het uwe van...