Lange dagen en donkere nachten. Een fles wodka in het vriesvak. Een duistere studentenkamer ergens in Den Haag. Het zal aan het einde van de jaren negentig geweest zijn. De eerste plaat van 16 Horsepower klinkt door de kamer. Sigarettenrook. De geur van oud bier. De film in mijn hoofd is weer terug als ik luister naar Consider The Birds van Woven Hand. Ik hou altijd rekening met vogels. Het zijn bijzondere beesten. Ik luister en vraag me af waarom deze plaat niet gewoon een plaat van 16 Horsepower. Want Eugene Edwards, de man achter Wovenhand en de zanger van 16 Horsepower, laat deze plaat verder gaan waar Folklore ophield. Donker. Duister. Alsof ik een mormonenkerk binnengeslopen ben en daar in de hoek de preek van Eugene mag luisteren. Mooie, bijna verstilde liederen dreunen uit mijn speakers. Mooie, dreunende liederen volgen. Eugene is na al die platen van 16 Horsepower en nu deze vierde plaat van Wovenhand nog niets kwijtgeraakt van zijn drive, zijn vermogen om je bij de keel te grijpen en je te laten luisteren tot de laatste tonen van de plaat wegsterven.