Eén van de dingen die me nog het meest heugt van mijn Lowlands-ontmaagding was het knusse samenzijn met Melissa Auf Der Maur in de Grolsch-tent. Dartelend als een merrie die voor het eerst de weide weer in mocht op de een stralende lentedag overrompelde ze mij. Maar volgens mij ging ook een groot deel van de rest van het publiek plat door de manier waarop ze de liedjes van haar toffe solodebuut bracht. Het gaat een beetje te ver om de rock van Willow op gelijke hoogte te stellen met die van Auf der Maur. Toch denk ik dat als deze Hagenezen een tijd in een hok gegooid worden met hetzelfde productieteam als aan de cd van Auf der Maur heeft bij gedragen (dus met Chris Goss achter de knoppen) dan zal er misschien niet zo’n denderend debuut uitrollen als dat van Auf Der Maur. Goss zou er zeker ook voor zorg dragen dat de laagjes wat beter op zijn plek vallen en dat bassiste en zangeres Marlein net iets minder van zich vraagt. Tot een mooi veulen zou dat toch best kunnen leiden. Nu moet je op Hear Me Out toch door de niet overal even geweldig productie heen kijken om in de strakke rockliedjes de potentie te horen die deze Hagenezen wel degelijk bezitten. Misschien staan we dan ooit wel eens te watertanden op Lowlands bij het zien van de dartele merrie die Willow heet.
File: Willow – Hear Me Out
File Under: hup de wei in!