Eigenlijk heb ik maar één grote wens in het leven en dat is zanger in een band zijn. Ik zou eigenwijs en oprecht mijn ding doen. Ik zou het publiek laten huilen als ik me waardeloos voel en uit hun dak laten gaan op gelukkige momenten. Ik heb echter weinig muzikale aanleg, mijn droomwens zal dus wel nooit uitkomen. Het is niet anders. Misschien heb ik meer geluk in een volgend leven. Conor Obest, de opperdespoot van Bright Eyes, heeft echter wel aanleg. Erg vrolijk lijkt hij er echter niet van te zijn op de semi akoestische schijf I’m wide awake, it’s morning. Naast een hele stapel gastmusici wist hij niemand minder dan Emmylou Harris te strikken als achtergrondzangeres. Zij vergezelt hem in drie nummers op deze muzikale alt.country-reis. Soms denk je dat Conor het liefst dood zou willen, maar op andere momenten ziet hij toch wel wat de ontsnappingen van de eenzaamheid zijn. Veel vrolijker is het leven ook voor een 24-jarige kennelijk niet. Het levert echter wel een prachtige melancholische plaat op, waarbij ik zelfs een traan liet. Aangezien de muzikale kwaliteiten van Conor mij ontberen rest er mij weinig anders dan deze cd aan te prijzen en me erbij neer te leggen dat schrijven over plaatjes op File Under ook een soort van podium is. Het is alleen afwachten of er iemand reageert op dit virtuele podium.
mij=Saddle Creek / Munich
Very impressive!!!!!!!!
Het aanprijzen is gelukt. Na het lezen van je tekst en het beluisteren van de audio heeft Bright Eyes ook mijn interesse opgewekt. Heb het album helaas nog niet binnen (middels een illegale download), maar ben wel in volle verwachting van het moois dat mij te wachten staat.