Maar liefst vijftien vertolkers van moderne extreme muziek staan op de verzamelaar Blood from the Zeitgeist. Verbazingwekkend genoeg is het merendeel daarvan eigenlijk boven verwachting goed. Behold…The Arctopus schroomt het experiment en veelvuldig technisch gefriebel en gesjors fröbel niet. Hun progressieve, avant-gardistische en geheel gestoorde instrumentale tech-metal is van hoog niveau en laat menig muzikant gedesillusioneerd achter. In dezelfde (instrumen)taal en bijna net zo vreemd, maar wel lekker, wisselt The Ocean [Collective] vrolijke polkadeuntjes af met doomy meeslepende gitaarmuren, wat leidt tot fraai uitgestrekte muzikale filmlandschappen. De simpele, maar uiterst effectieve sleazy punckrock van Hotbild werkt erg aanstekelijk en in gedachten zie ik een heel bataljon soldaten met zwarte laarzen voorbij marcheren waar prins Harry zijn vingers bij aflikt. Ook erg catchy zijn de knotsgekke en groovy mathcore van Llynch en de emocore van The Lolita Stasi Collective, die alleen voor hun naam al de bonus verdienen. Totalt Jävla Mörker brengt agressieve en hatelijke hardcore met een zanger die zijn hele huig binnenste buiten keert. Dan heb je nog de vliegensvlugge stratenmakers van Revök die pure grindcore spelen, Ündergang die in dertig seconden een grindpunk tuinpad voor je aanleggen en Radioskugga die crust in optima forma spelen. Nederlandse bijdrage wordt geleverd door het Groningse The Last Mile, die majestueuze metalcore speelt. Tot slot nog de slowburners, de boys die er de tijd voor nemen, de tergend trage en hypnotiserende riffs van Abandon, de onheilspellende en dreigende taal van Zatokrev en de warme zoemende en suizende klanken van Rosetta. Ik heb nog nooit in één keer met zoveel goede bands kennisgemaakt en het schaamrood loopt mij over de kaken dat ik nog nooit van één van deze bands gehoord had.
mij=Code Breaker