Om en nabij de tweehonderdvijftig woorden. Dát is een File Under recensie. En we weten allemaal dat er door de jaren heen voor een gemiddelde bijbel over het algemeen meer dan tweehonderdvijftig woorden zijn uitgetrokken. Een heuse opgave dus, om dit plaatje adequaat te beschrijven. Het in het hoesje geplakte ‘hymn book’ vermeldt ‘The unorthodox electronic edition, compiled by Ann Shenton and Andy Fraser’, die je zou kunnen kennen van respectievelijk Add n to x en Some friendly, en ik had alleen van de eerste ooit gehoord – van veel van de artiesten is net zoals van Some friendly geen website te vinden. Ann en Andy zijn op zoek gegaan naar de eerlijke, oprechte, ware electroclash, want, zo zeggen ze, ‘people have turned electronic music into a pastiche, all robotic dancing and no trousers. Everyone has jumped onto the electronic bandwagon; they’re a bit slow. What exactly is/was ‘electro-clash’ for example? It’s electronic music with a punk attitude, so I have been told.’ En natuurlijk levert dat een uiterst subjectieve verzamelplaat op, maar, en dat moet ik ze nageven, origineel zijn de meeste tracks wel. Bovendien laat The Electronic Bible zien dat er zelfs binnen het moeilijk te definiëren genre van de electroclash een zeker eclecticisme mogelijk is. Van de puur experimentele tracks van Phosphene (“Spheries”) en N (“The Hackney homonculus”), tot de wat poppy Ezrapound (“Bad Penny”) en Räuberhöhle (“My heart bleeps noisy bleeps”). En dan natuurlijk alles wat daartussen zit. Hoorde ik daar de briljante Fat Truckers? Neen, volgens de tracklist niet. Maar ik zie alle AKA’s in de verhelderende uitleg van de samenstellers zelf, en jawel, ik had gelijk: National Bandit is The Fat Truckers. Ik moet nog veel leren, de leukste bijbel tot nu toe onder mijn arm in mijn iPod. (Oei, tweehonderdachtenzeventig woorden…)
mij=White Label Music / Konkurrent