Een echte cowboy schaamt zich nergens voor: niet voor die lullige hoesfoto en al helemaal niet voor een gebrek aan richting. Of beter: op de gladde evenwichtsbalk tussen richtingloosheid en eclecticisme is het makkelijk balanceren als je de hand van liedjesschrijven bezit van Kelly Pardekooper. (Zou die naam voor de gemiddelde redneck net zo lullig klinken als voor een Hollander?) Zijn vorige platen zijn volledig aan mij voorbijgegaan, ondanks dat Pardekooper in 2003 een tour gedaan heeft in Nederland. Haymaker Heart heeft mij wel bereikt en bleek een prettige verrassing. De opener, “Not In Iowa”, is een Calexico-achtige track die gevolgd wordt door zo ongeveer alle genres waarmee een singer-songwriter zich kan bezighoude. Van een kroegstamper (“Run Again”), gevoelige snaarplukballades (“Tell Me (You’re The One)”) tot pogingen om de grootmeester van het genre (Townes Van Zandt, idd) te evenaren (“Just Shoot Me”), Kelly Pardekooper lijkt alles te kunnen. Zelfs een track die uit het oeuvre van Green On Red gepikt zou kunnen zijn (“Wild Love”), is op Haymaker Heart te vinden. Met het akoestische en afsluitende “Take Me Home” (een liefdesverklaring aan Bob Dylan?) laat Pardekooper zien dat hij dondersgoed weet wat de bron is voor zijn liedjes, met de eerdere songs geeft hij een staalkaart van wat hij kan. En dat is veel.
mij=Trocadero / Sonic
Voor Enschede is het te laat. 😉