Of ik nog naar Noorderslag kom het aanstaande weekend. Het is me heel veel gevraagd de afgelopen weken. Het werd me meer gevraagd dan de jaren hiervoor. Ook door derden. Het zal toch niet komen doordat File Under relevant wordt of zo? Kan het me niet voorstellen. Maar het antwoord is dus net als andere jaren: ‘Nee, ik ga niet naar Noorderslag’. De keer dat ik er was vond ik het veel te druk daar in de Oosterpoort en ik ergerde me eraan dat ik niet kon zien wat ik wilde zien. En als ik de verhalen moet geloven van de File Under-mensjes die er vorig jaar waren dan is het nu misschien nog wel erger dan toen. Nee, doe mij dan maar Westerslag, het alternatief dat platenlabel Narrominded aanstaande zaterdag biedt in de kleine zaal van het vernieuwde Haarlemse Patronaat. Zo ongeveer hun hele catalogus speelt daar. Als je van ‘eigenwijze’ muziek houdt en daarom geen kaartje hebt voor Noorderslag (of gewoon omdat het strak uitverkocht is of omdat je het gewoon te ver weg vindt), dan is Haarlem zaterdag de plaats waar je moet zijn. Daar kun je waarschijnlijk ook wel de twee meest van nieuwigheid nog glimmende releases van Narrominded, Vlokken van Living Ornaments en Makazoruki van de gelijknamige band, aanschaffen. Deze geven gelijk ook aan hoe divers eigenwijs kan zijn. Living Ornaments is het knutselproject van de twee bazen van Narrominded, Coen Polack en Lars Meijer. Hun stemmige minimalistische knisperelektronica en samples waarin veel plaats is voor ordinaire instrumenten is voorzien van mooie Nederlandse titels als “Bolderkar”, “Grauwsluier” en “Godgansedag”. Verdwazende muziek.
Makazoruki is een Amsterdams/Bosnische collectief rauw voor de dag komt op hun debuutplaat. Voorzien van een charmant Balkanaccent tonen ze hun liefde voor bands als Sonic Youth en Shellac in krachtige noise. Wij Hollanders zullen waarschijnlijk nooit begrijpen wat zo’n zanger en zijn band, beladen met een rugzak vol shit op hun nek. Geen werk, geen woningen, geen toekomst, het land ontvlucht met een enorme liefde voor muziek. Hun liedjes zitten vol rauwe melancholie. Stel je eens voor dat Groningen en Friesland en Overijssel om de zoveel tijd vechten en dat je dan naar Vera gaat en de pleuris plots uitbreekt. En dat je dan je vriendje uit Grun plots ziet vertrekken naar het front en je hem daar weer tegenkomt en hem naar de kanker moet schieten. Dat kun je je toch niet voorstellen?Als je je dat wel kunt voorstellen, dan weet je hoe Makazoruki klinkt en weet je waarom je naar Haarlem moet komen. En anders kom je omdat je het graag wilt weten.
mij=Narrominded