Aimee Mann - @#%&*! Smilers

Als ik even voor het gemak het kerstplaatje One Drifter In The Snow als tussendoortje beschouw, moet ik eerlijk bekennen dat ik Aimee Mann's vorige album nogal vond tegenvallen. Hoewel File Under-collega George The Forgotten Arm als een comeback beschouwde, kreeg ik juist het gevoel dat ze na het zwalkende Lost In Space de weg definitief was kwijtgeraakt. Het idee van een conceptalbum dat als kapstok moest fungeren, had meer weg van een te strak maatpak. Het ontbrak aan de ademruimte die Aimee's songs nodig hebben. Want daar draait het in mijn ogen bij haar om: goede liedjes. Liedjes zoals die zij aan zij te vinden waren op haar erkende meesterwerk Bachelor No. 2 Or, The Last Remains Of The Dodo. Gelukkig is Aimee na de tegenvallende verkoopcijfers van The Forgotten Arm bij zichzelf te rade gegaan om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat ze dat maar weer eens moest doen. Een tijdloos album met ijzersterke songs opnemen. Vanaf de prettige opener "Freeway" weet je eigenlijk dat het niet meer mis kan gaan. Gaandeweg het album wordt dat gevoel bevestigd door de gouden grepen om samen met Grant Lee Philips het adembenemend mooie "True Believer" te schrijven en in duet met de relatief onbekende Sean Hayes in de vorm van het piekfijne "Ballentines" af te sluiten. En nu maar hopen dat Paul Thomas Anderson na het loodzware There Will Be Blood voor ons weer een Magnolia in het verschiet heeft. De soundtrack is alvast opgenomen.

Shit, ik zie nu pas dat ze maandag in Nederland is voor concerten.

Ik vind haar live niet zo sterk hoor, StormS.

Zeg er het uwe van...