R�yksopp / The Whitest Boy Alive

Royksopp - JuniorAl sinds “Eple” (het Noorse woord voor appel) heb ik een zwak voor R�yksopp. De eerste single van hun derde plaat “Junior” lijkt er precies op – en net als bij “Eple” is de melodie gewoon gejat – en daarmee is eigenlijk alles gezegd over het hele album. Vond je R�yksopp al leuk, dan is ook deze plaat precies wat je zoekt. Evolutie is er niet sinds de onverwacht lange vier jaar dat Torbj�rn Brundtland en Svein Berge weggeweest zijn (of je moet de violen in het werkelijk prachtige “Royksopp Forever” bedoelen). Karin Dreijer zingt nog steeds met dezelfde lelijke stem dezelfde onzinteksten (maak maar eens chocola van Tricky Tricky), maar dat maakt nog steeds geen bal uit, want de hele productie eromheen is ook nog steeds meer dan fantastisch. Alles zoemt, klopt en trilt zoals het hoort, en alleen R�yksopp flikt het zo herkenbaar en zo lekker. Neem nou dat krakende-deur-geluid in “Vision One”! Trouwens, �ls Royksopp dan eens een echt goeie zangeres heeft, zoals Robyn in “The Girl and the Robot”, levert dat meteen het beste popnummer van de maand op. Vind ik dan. Kopen dus, deze plaat? Ik wel, maar als je hem op cd wil, zou ik even wachten. Bij de vorige twee R�yksopp-albums dacht EMI te kunnen cashen door ietsje later opeens met een versie met een fijne extra bonus-cd te komen. Gezien de fijne Japanse bonustrack “Were You Ever Wanted” en de aankondiging van het rustigere R�yksopp-album Senior voor dit najaar komt er ongetwijfeld weer zo’n truc. Stem met je portemonnee – of koop de MP3’s.
The Whitest Boy Alive - RulesOok uit Noorwegen komt Erlend �ye (ex-Kings of Convenience, en hij speelde mee op R�yksopps “Remind Me”). Zijn band The Whitest Boy Alive komt echter uit Duitsland. Ik denk bij die bandnaam onwillekeurig altijd aan de Thin White Duke, maar zo hip als Stuart Price is deze band niet. Rules is hun tweede plaat (na Dreams uit 2006) en de titel slaat op het opnameproces; volgens de bio waren de regels “four guys in one room. No overdubs, no FX. The music has to be recorded live in one take”. Kortom, de ‘sound’ van de liedjes is het hele album lang hetzelfde. The Whitest Boy Alive moet het vooral hebben van de funk in hun popnummers; de hele plaat zit vol simpele maar fijne baslijntjes en lekker actief drumwerk. Net als hun vorige hit “Burning”, maar dan zonder de eighties-feel. Die drive moet er ook wel in, want anders zou de hele zaak hopeloos inkakken. Het klinkt wel wat als de oude liedjes van Phoenix (maar die vergelijking leg ik wel vaker); daar hoor je ook zo’n xylofoon-achtige keyboardje, lijzige maar warme melodie�n en niet heel erg beklijvende zang. Tja, qua enthousiasme wint Phoenix het duidelijk (ik ben trouwens al naar hun leuke nieuwe Wolfgang Amadeus Phoenix aan het luisteren). Ik hoop daarom dat The Whitest Boy Alive op hun komende grote livetour weer hetzelfde gaat doen als wat Hot Chip voortdurend voor elkaar krijgt: na een ietwat bleek album in de zalen alsnog helemaal het plafond eraf spelen. Afgaande op hun video’s en wat ze hier zonder trucs al kunnen, moet dat best gaan lukken.


mij=EMI & Bubbles / Rough Trade

14 Comments

  1. Het is inderdaad Robyn. En inderdaad: het is een zeer goed popliedje, die het erg goed zal doen op de radio. Overigens ben ik het minder eens met de opmerkingen over Karin. Over smaak valt te twisten, maar ik vind Karin onder meer dankzij haar opmerkelijke stem één van de meest opwindende muziekartiesten van het moment…

  2. Ludo

    ik zag Robyn vanmorgen op MTV (had ‘r nooit eerder opgemerkt) ze klinkt in mijn oren als Kate Bush. wel een beetje een vrouw om bang van te worden, ze doet zo dramatisch in die clip. und ein sehr STRENG kapsel. ijskoud.

  3. Vanwaar de dubbelrecensie? Alleen vanwege Motel Mozaïque?
    Erlend zong trouwens ook mee op ‘Poor Leno’ en op het oorspronkelijke ’49 Percent’, dat toen nog ‘Don’t Give Up’ heette. Na een hardeschijfcrash en wat onenigheid, veranderde Röyksopp de track naar ’49 Percent’ dat werd ingezongen door een nieuwe zanger. De tekst van ‘Don’t Give Up’ (die door Erlend was geschreven) vinden we terug op het debuutalbum van the whitest boy alive. Als ‘Don’t Give Up’ ja :).

  4. Stonehead

    Hier is de Australische iTunes-bonustrack “Across the Graveyard”, lekker mellow: http://www.youtube.com/watch?v=CeHfiqNf9z0
    Dank voor de reacties, trouwens.
    Ik heb Junior vandaag gekocht. Het is een zogenaamde ‘OpenDisc’, met volgens het hoesje ‘free remix tracks and online competition’.
    De praktijk is dit: Windows presenteert me een venstertje waarin je kunt doorklikken en waarin je dan je naam, adres, mail en leeftijd mag invullen. Het ding heeft zelfs een ‘autofill’ die die gegevens uit eerdere OpenDisc-sessies ophaalt. Vervolgens moet je akkoord gaan met ellenlange Terms of Service van 13 punten en een privacy policy, en dan legt de software een verbinding met de ‘OpenDisc Server’. Als volgende wordt er kennelijk zomaar een Windows-executable gestart, want ik moet kiezen als welke gebruiker ik een nieuw programma wil uitvoeren, komt Firefox tevoorschijn met een adres op opendisc.net en he he, daar zijn we dan.
    De extra’s zijn (momenteel):
    – een aardige Making Of van 10 minuten genaamd “From The Journeys Of Röyksopp”, met daarin een kort interview en de bovengenoemde brassband-opname. Die staat ook op http://www.vimeo.com/channels/royksopp
    – de Boys Noize-, Breakbot- en Datassette-remixes van “Happy Up Here” (alleen streaming, de remix met de meeste stemmen wordt een echte download)
    – ‘Ask Royksopp’, waar je vragen kunt stellen en beoordelen, die op termijn beantwoord zullen worden
    – een verzameling van oude en nieuwe videoclips in lage resolutie (o.a. ‘Remind Me’ ontbreekt)
    – wat promofoto’s
    Kortom, leuk bedacht, maar het is het overal nét niet helemaal.

  5. Bij Sia’s Some People Have REAL Problems was de opendisc content wel aardig en die wordt / werd ook regelmatig bijgewerkt. Minstens vier b-kantjes en een remix, interview etc. Maar dit klinkt idd wat magertjes.
    Ik voel trouwens ook een boxje aankomen met Junior + Senior en extra’s aankomen :). Maar we zullen zien.

  6. Het is te hopen dat ‘Senior’ van het kaliber is dat de heren samen met Robyn op haar fabeltastische “None of Dem” bereiken. Een track die nmbm beter is dan het hele ‘Junior’ bij elkaar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.