Het blijft een fijn fenomeen: de coverclub. Een los-vaste groep van bandjes die liedjes van anderen speelt. Hetzij omdat die liedjes afkomstig zijn van een held (Neil Young, Sex Pistols), hetzij omdat ze gegroepeerd zijn rond een thema (Kerst). Guilty Pleasures, daar gaat het bij deze editie om. Liedjes die je eigenlijk heel slecht vindt of van de goegemeente heel slecht zou moeten vinden, maar die toch wel erg lekker zijn om te coveren. Meestal is het dan een kwestie van tongue-in-cheek: zie eens hoe ironisch ik bezig ben. Maar in de beste gevallen is het pure liefde voor dat ene liedje. Of misschien alleen maar voor dat ene fijne zanglijntje, die onontkoombare hook of stiekem-ontroerende tekstregel. Als je de tracklist bekijkt, is de eerste reactie er dan ook een van: gadverdamme, de tweede die van nieuwsgierigheid. De derde reactie is er in de beste gevallen een van blijdschap. Dat zo’n vervelend nummer plots erg leuk blijkt te zijn. Of omdat het bandje-van-dienst zo goed blijkt, dat ze van dat zeikliedje een goudklompje weten te maken. “An Englishman in New York”, “Lydia” of “Close To You” blijken in de handen van respectievelijk Pien Feith, Anne Soldaat en The Gasoline Brothers erg fijne liedjes te worden. En nog gratis te downloaden ook.
mij=Eigen Beheer
Die bewerkingen van de originele video’s zijn erg geslaagd 🙂
Je kunt het hele gedoe van deze coverclub overigens oko weer downloaden: http://coverclub.bandcamp.com/album/coverclub-guilty-pleasures
En nog even alle 10 de hilarische video’s: http://www.youtube.com/kofferklup
“groep van bandjes dat”
een groep DIE!
Fixed, bedankt voor de opmerking.