Maria Taylor - Lady Luck

In de recensie voor haar vorige album Lynn Teeter Flower suggereerde ik nog dat een duettenalbum van Maria Taylor met Conor Oberst mij een hele goede optie leek. Het zal er wel niet meer van komen, want de knipperlichtrelatie die Taylor had met de Bright Eyes-frontman is op de klippen gelopen. Jammer, het had iets moois op kunnen leveren. Taylor's nieuwe cd verschijnt ook niet meer op via Saddle Creek, maar via Nettwerk. Blijkbaar heeft ze redelijk rigoureus de banden doorgesneden met de baas van de Omaha-kliek. Wij als luisteraar varen hier overigens wel bij. Lady Luck is namelijk een fraaie scheidingsplaat geworden. En een hele persoonlijke dus ook. Meer nog dan op haar voorganger doet Taylor me denken aan Aimee Mann. De combinatie tussen poppy en spanning zoals in "Time Lapse Lifeline" draagt dezelfde signatuur als Mann die vaak kenmerkt. Lady Luck is dan misschien een beetje vreemde titel als je het ziet in combinatie met de rode draad van de plaat, de plaat klinkt, ook al zijn de arrangementen sober en vaak gelardeerd met een bak strijkers en een mellotron, wel degelijk hoopvol. Al wordt dat in "Broad Daylight" wel een beetje zoetsappig (Sky Radio, pik die song op!). Bijzonder is ook het afsluitende up-tempo "Cartoons and Forever Plans" waarin niemand minder dan Michael Stipe een gastrol vertolkt. Deze keer zal ik geen duettenplaat suggereren, maar het is wel een samenwerking die nog leuker is dan die met Oberst. Mooi dat het uit is!

Zeg er het uwe van...