Distain - Anthology (1992-2010)

'Jij hebt aardig wat gegraasd in de wave weide, meer dan ik. Ken jij dit?'
'Hoe heet de band? Distain? Nee, daar heb ik nog nooit van gehoord.'
'Zo'n titel als Anthology, dat roept bij mij gelijk een gevoel op dat een band wel roemrucht moet zijn. Dus ik geneerde me al en beetje dat ik nog nooit van deze band gehoord had.'
'Volgens mij hoef je je nergens voor te schamen als je dit niet kent. Zo bijzonder klinkt het toch niet?'
'Ik vind het inderdaad niet echt bijzonder.'
'Dit klinkt als een matige Depeche Mode-kloon die stiekem een nog grotere voorliefde heeft voor Erasure. Het zou me niet eens verbazen als het ook nog eens Duitsers zijn ook. Dat accent is typisch fout.'
'Kijk, een kenner. Het zijn inderdaad Duitsers. Zo meteen gaan ze ook nog Duitstalig mengen met Engels. Dan wordt het helemaal grappig. Ik kan me zo voorstellen dat het alléén in het Duits beter over komt dan in het Engels.'
'Volgens mij zou het dan ook nog maar matige synthy muziek zijn. Hebben ze echt een dubbel-cd weten samen te stellen met cd's van hen? Dat vind ik ongelofelijk.'
'Ja. Er staan ook flink wat demo's en remixen op, maar drie kwart van de tot de nok toe gevulde cd's is toch echt oorspronkelijk materiaal.'
'Goeie genade, dat is toch niet om vol te houden?'
'Ja, het is mij voor het gros echt veel te lichtvoetig. Hooguit zo'n liedje als "Sex'n'Cross" dat wat donkerder is valt mij nog een beetje in de smaak, maar dat wordt ook al snel gemakkelijk plat. Eigenlijk is het niet raar dat van de oorspronkelijke drie bandleden er nog maar een over is.'
'Ik zou nu al mijn biezen pakken als ik wist dat ik nog tien jaar naar deze muziek moest luisteren.'
'Haal 'em er maar snel uit dan. Ik heb de laatste Depeche Mode meegenomen als tegengif.'
'Goede zet.'

Zeg er het uwe van...