Ellie Goulding

Voor de driedrieëntwintig-jarige zangeres is een goede gezondheid heel belangrijk. Zoveel zelfs dat ze zichzelf in haar biografie een hypochonder noemt. Komt ze, sinds ze door insiders en critici eind vorig jaar bij de Sound of 2010-poll van de BBC tot winnares werd verkozen, nog wel aan haar gebruikelijke tien kilometer trimmen toe? 'Het is lastig geworden. Ik probeer er als ik er de kans voor krijg, zoveel mogelijk tijd voor vrij te maken. Daarnaast blijf ik ook letten op wat ik eet. Healthfood is natuurlijk niet echt rock 'n' roll, maar ja, dat ben ik zelf ook niet.' Rock 'n' Roll of niet, ze mag ook alvast een plekje op de schoorsteen reserveren voor de Critics Choice Award 2010 van de BRITs. Zijn deze benoemingen een zegen of een vloek? 'Beide. Maar gelukkig voornamelijk een zegen. Het is in de eerste plaats een bevestiging dat ik op het goede spoor zit. Dat ik mensen kan bereiken met mijn muziek. Daarnaast is het een groot compliment. De vloek zit hem meer in de angst dat je niet voldoet aan de verwachtingen die zoiets schept.'

Toevalligerwijs toerde Ellie vorig jaar een tijdje als support act van de Sound of 2009: Little Boots. Heeft die haar nog van tips kunnen voorzien over hoe met deze druk om te gaan? 'Bij Victoria (Hesketh=Little Boots) liep het anders dan bij mij. De opnames van mijn album waren al afgerond toen ik tot Sound of 2010 werd benoemd. Zij zat er destijds midden in. Er zijn mensen die zeggen dat het misschien beter was geweest om tweede te worden. Hoewel ik begrijp wat ze daarmee bedoelen, vind ik het een nogal negatieve benadering. Ik ben zelf meestal positief ingesteld. Ik probeer altijd de goede kanten te benadrukken. Dan besef ik dat ik mezelf een heel gelukkige jongedame mag noemen. Ik heb de kans gekregen om met hele toffe mensen samen aan mijn muziek te werken en ik ben heel erg trots op het eindresultaat. Daar krijg ik energie van. Zo'n negatieve benadering slokt energie op.'

Het leeuwendeel van haar debuutalbum Lights nam ze op met producer Finlay Dow-Smith, beter bekend als Starsmith, die reeds enige faam vergaarde met remixes van o.a. Paloma Faith, Katy Perry en Lady Gaga. Hoe kwam die samenwerking tot stand? 'Ik heb hem gewoon gemaild met de vraag of hij het wilde doen. Zo simpel was het. Ik had het gevoel dat hij de sound kon neerzetten die ik zocht.' Als je naar het album luistert, houdt die sound ook een bepaald soort grandeur in. Een zekere vorm van uitbundigheid. Breed uitwaaierende keyboards, stevig galmende beats en veel koortjes. Ellie zegt dat de uitspraak 'luister naar mijn muziek en je begrijpt waar ik voor sta' zeker op haar van toepassing is. Wat zegt die sound over haar? 'Ik vind het moeilijk om daar iets specifieks over te zeggen. Die sound is gewoon heel natuurlijk ontstaan tijdens de opnames.' Is het misschien zo dat ze haar gevoelens graag wil delen. Dat haar muziek de reikende hand is naar het publiek toe? 'Daar kan ik me wel in vinden, ja. Mijn liedjes beginnen vaak klein. Ik schrijf ze meestal in mijn eentje op een akoestische gitaar. Dan is het nog van mezelf. De productie zou je kunnen zien als de weg die naar het publiek toe moet worden afgelegd.'

Ellie heeft ook een tweetal nummers geschreven voor het binnenkort te verschijnen album van voormalig X-factor UK kandidate Diana Vickers. 'Dat was een zijproject. Ik werd daarin betrokken via Guy Sigsworth, een vriend van me. Het was leuk om te doen en ik sluit het niet uit dat ik in de toekomst vaker voor iemand anders zal schrijven. Momenteel wil ik me echter vooral richten op mijn eigen muziek. Daar steek ik momenteel al mijn energie in. De release van het album en de daarop volgende tours. Eerst als support van Passion Pit en daarna mijn eerste echte headline tour. Vreselijk spannend allemaal.'