Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the simple-lightbox domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/fileunder/domains/fileunder.nl/public_html/wp-includes/functions.php on line 6131
Sweet Apple – Love & Desperation – File Under: New Music

Sweet Apple – Love & Desperation

Sweet Apple - Love & DesperationSweet Apple slaagt erin zich te presenteren met een hele foute jaren zeventig-hoes. Opener en single “Do You Remember” doet weinig om het beeld van een foute seventiesrockband te neutraliseren. En toch is dit niet zomaar een bandje. Gitarist is Dinosaur Jr.´s J. Mascis (door onze eigen Klaas prachtig vereeuwigd), een man die van bewonderaars haters maakt en andersom. Zelf ken ik zijn werk met Dinosaur Jr. eigenlijk amper. Even wat tracks van Dinosaur Jr.´s Farm beluisterend vraag ik me ook af of liefhebbers van die plaat Sweet Apple zullen kunnen waarderen. Het is op deze plaat veel meer rechttoe rechtaan bluesrock, netter geproduceerd en met heel wat minder gekte. Wat heet, het doet regelmatig denken aan The Black Crowes, een indie-versie van Michael Katon of een wat ingetogener variant van Queens Of The Stone Age. De invloed van de drie anderen in de band is dus aanzienlijk. Dat zijn heren uit twee van Mascis´ andere bands: Cobra Verde´s John Petkovic (zang) en Tim Parnin (gitaar) en bassist Dave Sweetapple uit Witch. Het is een verzameling verrassend toegankelijke songs, waarbij de groove belangrijker was dan gitaarsolo´s of wilde experimenten. Een tip: luister deze plaat als geheel, niet als losse songs. Dit is namelijk zo´n plaat waar de groove zich in je geest moet nestelen. Blues is er altijd te horen, al dan niet gelardeerd met randjes country, stoner, grunge of zelfs gruizige stadionrock.”Dead Moon” is de enige uitzondering, want vooral elektronisch, zelfs met drums uit een doosje, en een laagje Chris Isaak daaroverheen. Toch past dit nummer er tot mijn verbazing prima tussen. Met deze stijlen, in een vooral ontspannen en warme productie, is het inderdaad een plaat die op mijn stapeltje past en niet op dat van een van de andere recensenten. Mascis-liefhebbers en -haters moeten dus allebei eerst eens luisteren.


mij=Tee Pee / Suburban

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Terug naar boven