Live schijnt The Flow nummers van Porcupine Tree, The Beatles en Seal te spelen. Dat ze het kunnen, daar twijfel ik niet aan, maar ik zie de overeenkomst niet met de songs op hun debuutalbum No Guarantees. The Flow is min of meer een voortzetting van de band Shiver, aangevuld met een nieuwe zanger/gitarist en wat ze hier laten horen is stadionrock van het zuiverste water. Kane, maar dan zonder de poses en maniertjes. En dat zijn dan niet eens de beste momenten. Maar goed, bij The Flow geloof je wèel dat ze de muziek maken omdat ze muziekliefhebbers zijn. Het is mid-tempo rock, met de gitaren van Erik de Boer en Maarten Jan Rerink lekker helder voor in het geluidsbeeld, met een ritmesectie die het klappen van de snaredrum kent – Jos Zoomer (Vandenberg en NE1) en Jacques Suurmond – en een zanger die weet hoe hij zijn rockstem het beste kan inzetten (Rerink). Op de beste momenten doet het zelfs denken aan Gov’t Mule (“Now”), Perpetual Groove (“What´s The Future Saying”) en Pearl Jam. In de ballad “Without You” heeft Rerink de gelegenheid om te schitteren. Wel kunnen de composities wat gevarieerder, met name op het eerste deel van het album. Door de uitmuntende uitvoeringen zijn ze nog steeds een genot om naar te luisteren, maar in dit genre ligt gelijkvormigheid toch al op de loer. Als Dinand Woesthoff deze plaat hoort, gaat ‘ie volgens mij in een hoekje zitten huilen. Logisch, want The Flow doet even voor hoe het echt moet. Tip voor het volgende festivalseizoen!
mij=Eigen Beheer