Los Lobos – Tin Can Trust

We waren dikke vrienden, L. en ik. Jarenlang. Hij was een prima figuur om mee te feesten, maar ook voor een diepgaand gesprek was hij een prima partner. Vriendschap lijkt vaak voor eeuwig, maar in de praktijk verwatert deze maar al te gauw. Zo ging het ook tussen L. en mij. Niet eens op het moment dat hij populair werd, daar was onze vriendschap prima tegen bestand. Hij wilde geen vrienden voor even. Het ging later pas mis, heel geleidelijk. Tot vorige week. Ik zie hem plots lopen in de stad. We spreken elkaar aan en het is alsof we elkaar de week ervoor nog gezien hebben. Hij is wat ouder geworden, wat dikker, maar verder zijn de grollen er nog steeds. Het zat hem allemaal niet mee de laatste jaren, maar nu gaat het prima. Al heeft hij soms zijn buien. Toch heeft hij er weer zin in, een mens moet toch verder. Hij bruist zelfs van de energie en nog beter dan vroeger weet hij wat hij wil. We zakken de avond door tot we tollen van de drank, omhelzen elkaar bij het afscheid en spreken meteen af voor later die week. We hebben veel in te halen, het leven moet geleefd worden en daar heb je fijne vrienden bij nodig.

mij=Proper / Rough Trade