Smith Westerns – Dye It Blonde

Een plaat die twee keer binnen een kwartaal verschijnt in Nederland en op twee verschillende labels, dat had ik volgens mij nog niet eerder mee gemaakt. Zal er dan wat heel bijzonders aan de hand zijn met Smith Westerns’ tweede cd Dye It Blonde? Dat valt mee. Feit is wel dat ik gelijk bij het eerste nummer (single) “Weekend” er gelijk helemaal lekker in zit. Vaag psychedelisch intro op toetsen en vervormde gitaar krijgt een gevolg in een zoet uptempo liedje waarvan ik de melodie voor ik er erg in had gelijk de hele dag liep te fluiten. Inclusief het zingen van valse (van mijn kant) uitgerekte ‘oeeeeeeeoeoeee’ van de do’s en you’s die het liedje rijk is. Op koninklijke wijze laat Smith Westerns in dit liedje Westcoast-feel de handen ineen slaan met een snuf opgepoetste lo-fi en stiekem zelfs wat Britpop. Een wonderlijke combinatie. Net als het volgende “Still New”, waarbij ik steeds moet denken aan “All The Young Dudes” (groot gemaakt door Mott The Hoople, maar geschreven door Bowie). Sowieso is er in bijna elke track wel een hang naar die tijd. Wat voor een deel zeker veroorzaakt wordt door die vervormde gitaren, gouden glamrockkoortjes en wollige toetsenpartijen. Alleen is het wel ongedwongen. Bijna zomers nonchalant schallen de liedjes je speakers uit. Alsof de band op zijn gemakkie de songs net om de hoek staat in te spelen terwijl de zon ze liefdevol roezig maakt. En dat die songs bijna stuk voor stuk geraffineerde draaien aan alom bekende covers lijken, dat zie ik maar als een pluspunt. Dat betekent namelijk dat er overduidelijk kwaliteit in door klinkt.

mij=Weird Wold / Domino / Munich