Dan ben je een Duitse band die zichzelf heeft blindgestaard op platenlabels als Touch & Go, Amphetamine Reptile en Matador. Dan weet je dus dat Jon Spencer, het betere Britse indiewerk en bands als Melvins en Helmet de grotere idealen moeten omvatten. Bij geen enkel label zie ik de punkrock en emo terug die vsRome produceert. Wel bij SupPop. Want heel in de verte ademt vsRome op The End Is Important In All Things iets van Seaweed. De band maakt gebruik van dezelfde spanningsopbouw als in Four van Seaweed. Dezelfde hakkelende drums, nagenoeg dezelfde gitaarpartijen, alleen over de vocalen valt nog wat te twisten. Zoals het er nu naar uitziet probeert vsRome zich op te trekken aan een cluster van bands waar niet meer mee te touren valt. Helaas, de jongens zijn op een verkeerde plek in een verkeerde tijd geboren. Wat de band dan nog te doen staat, is om een album te maken dat in elk opzicht mij van mijn sokkel blaast. Kom op dan, doe een beetje Pavement, wat Truly, echte Seaweed-intensiteit en heel veel Quicksand ten tijde van Slip en je hebt er als Duitse band een fan voor het leven bij. Maar ja, dat zal wel weer teveel gevraagd zijn en moet ik blij zijn met een poppy punkrockplaat op het legendarische Arctic Rodeo-label.
mij=Arctic Rodeo / Bertus
2 reacties