Dat een band met songtitels als “My Arms Don’t Bend That Way, Damn It!” en “I Wish I Was in Hüsker Dü” zichzelf niet al te serieus neemt, mag duidelijk zijn. Deze nummers stonden op het debuut In the Court of the Wrestling Let’s van Let’s Wrestle. Een album dat overigens 29 nummers bevatte van tussen de twee en drie minuten. Het debuut werd opgenomen in een keldertje en was blijkbaar voldoende om de interesse te wekken van topproducer Steve Albini. Of de titel van een van de hoogtepunten van het debuut (“We Are The Men You’ll Grow To Love Soon”) klopt moet nu blijken uit deze opvolger. In elk geval is er flink geschrapt in de hoeveelheid materiaal op het album en lijkt alles ook allemaal iets serieuzer aangepakt. Ondanks de ongetwijfeld strenge blik van Albini is er nog genoeg spontaniteit overgebleven bij Let’s Wrestle om van Nursing Home een heerlijke plaat te maken. Waar de band eerder vooral vergeleken werd met andere typisch Britse bands als Art Brut of Gallows, lijkt de band zeker qua gitaargeluid en teksten steeds meer richting The Wedding Present te trekken. Op “I Am Useful” wordt zelfs een Gedgiaanse poging tot lovesong gedaan: ‘I am useful, I am useful, so why did she leave me?’ Nursing Home bevat heerlijk atonale rammelpunk met een glimlach van (volgens Twitter) ‘just three guys who want to rock your world’.
mij=Full Time Hobby / PIAS
4 reacties