Anna Ternheim - The Night Visitor

Een nieuwe Anna Ternheim. Het heeft even geduurd, maar zoals ze zelf in duet met Dave Furgeson zingt: 'The longer the waiting, the sweeter the kiss.' Het is alweer drie jaar geleden dat Leaving On A Mayday met uiteenlopende reacties werd ontvangen. De een vond het een moedige stap voorwaarts naar een nieuw, uitbundiger geluid, de ander had liever gezien dat Björn Yttling zijn trommeltjes en andere productionele tierlantijntjes achterwege had gelaten. Over het algemeen was eenieder het er wel over eens dat met de liedjes zelf niks mis was. Goed nieuws voor degenen die altijd al de bij de eerste twee albums verschenen bonusdisks met Naked Versions prefereerden boven het origineel. Voor degenen die hoopten dat Anna ooit een album in die stijl zou opnemen: The Night Visitor is dat album. Samen met de muzikaal veelzijdige Matt Sweeney (van Zwan tot Bonnie "Prince" Billy) toog ze naar Nashville om daar met een paar doorgewinterde muzikanten - waaronder Will Oldham himself - aan dit album te werken. De angst dat Anna daardoor in een soort Zweedse Ilse DeLange zou veranderen, blijkt gelukkig ongegrond. Folk- en country-invloeden zijn duidelijk aanwezig, maar mede dankzij haar unieke stem en door haar Scandinavische roots niet te verloochenen is de muziek onmiskenbaar Anna Ternheim gebleven. Advies is wel om The Night Visitor een aantal - liefst nachtelijke - draaibeurten te gunnen. Bij de eerste kennismaking kwamen ook hier alle nummers in mid-tempo vrij onopmerkzaam voorbij. Daarna komen al snel parels als "Walking Aimlessly", "Bow Your Head" en "All Shadows" bovendrijven.

Wederom een knap stukje muziek. M'n favoriete artiest die ik via Fileunder heb mogen ontdekken.

Ik vind het een wereldplaat. Godzijdank is ze weer terug waar ze hoort na Leaving on a Mayday.

Zeg er het uwe van...