Transatlantic - More Never Is Enough / Neal Morse - Testimony 2 Live

Ik liep al een paar weken te schelden op Post NL (voorheen TNT). Pakketjes die van ver moeten komen doen er nogal eens een stuk langer over dan pakketjes die via een concurrent komen. En ik zat met smart te wachten op twee pre-ordered boxsets. Nog een mazzeltje dat ik alvast bestanden ter recensie binnenkreeg.

Van Transatlantic bijvoorbeeld. Na een gelijksoortig pakket Whirld Tour 2010 is er nu More Never Is Enough. Uit dezelfde toer, dus dezelfde tracklisting, maar omdat Morse, Portnoy en kornuiten erg verguld waren met het optreden in Manchester, het laatste optreden uit de Whirld Tour 2010, werd besloten het alsnog uit te brengen. Feitelijk is er muzikaal weinig verschil met Whirld Tour 2010: vijf mannen die zich op technisch hoog niveau progger-dan-prog staan uit te leven en daarmee evenveel bewondering bij de een als afschuw bij de ander opwekken. Er was wel een probleempje: uitgerekend dit optreden was niet opgenomen. Laat dat nou net heel fijn uitpakken voor Nederlandse fans! De 2 dvd's bevatten nu namelijk het waanzinnige concert dat ze gaven in 013 in Tilburg, inclusief de baspedaalsolo op 11 van Portnoy. Het laatste maakt onderdeel uit van de Stranger Jams, het gedeelte waar de band onder aanvoering van Mike Portnoy onverwachte geintjes uithaalt. Als je met een blik op Whirld Tour 2010 roept 'ja, maar deze heb ik al' kan ik je geen ongelijk geven. Maar als je net als ik in Tilburg was, zul je dat vast niet roepen.

Tegelijkertijd komt er nog zo'n 3cd/2dvd-pakket uit van Neal Morse's Testimony 2-tour. Het betreft een optreden in Los Angeles, dat wil zeggen met Portnoy op drums en Randy George op bas. Geen grotendeels Nederlandse band onder leiding van Collin Leijenaar dus, hoewel die band op So Many Roads ook excelleerde. Met Portnoy en George heb je hier echter wel de mannen die het studio-album ook mee opnamen. Als normale artiesten een compleet album spelen is het concert daarmee zo'n beetje voorbij, bij Morse en Portnoy ben je dan nog niet halverwege. Of beter gezegd, ben je al ruim halfweg, want het complete Testimony 2-album is de afsluiting van deze cd. Voor die tijd komen er onder andere songs voorbij als "Lifeline", "The Separated Man", "Sola Scriptura" en "Seeds Of Gold", stuk voor stuk al songs waarbij na tien minuten het einde nog lang niet in zicht is. Zoals gebruikelijk worden de songs vrij getrouw aan het studio-equivalent uitgevoerd, waarbij Morse de laatste jaren zijn stem steeds beter onder controle lijkt te hebben. De meerwaarde ligt in de chemie op het podium, die zonneklaar is. Bij de extra's op de dvd zitten een documentaire én beelden van het optreden van Spock's Beard op High Voltage - zonder Nick D'Virgilio, die andere verplichtingen had, maar mét Neal Morse.

Nu zit ik dus met nóg meer smart te wachten op mijn boxsets. Met mijn excuses aan Post NL, want uit een mailtje van Radiant Records blijkt plots dat ze niet op 29 september, maar pas vorige week verzonden zijn. Het eerste mailtje was een foutje...

Zeg er het uwe van...