Zoeken


Web www.fileunder.nl
Stonehead: Hier, nog zo'n artiest die eigenlijk gewoon muziek uit 1994 ...
Stonehead: "Venus" in de Sint-Nicolaaskapel op het Valkhof Festival in ...
Prikkie: Eddy: Voor een deel is rock & roll, naast videogames, de oor...
@DatisKevin: Stem van Till Lindemann erop en je hebt een nieuwe Rammstein...
Stonehead: De clip bij "Cling to Love" is tamelijk weird. https://www.y...
Stonehead: Een deel van het Nachtportaal heb ik wel gezien. Het begon w...
Stonehead: Hle diepe, vocalloze James Blake-track gelekt via BBC Radio...
Rene: Sterkte fam. Joosten en iedereen die Patrick mocht!
Prikkie: Ach, laten we het er maar op houden dat je als je 36 studio...
Stonehead: "Love Letters" is trouwens compleet analoog opgenomen, omdat...

Laatste recensies

House Of Cosy Cushions - Spell
The Projection Company - Give Me Some Lovin / Scott Carpenborg & The Electric Corona - Fantastic Party
Ed Cox - Without the Hyena the Lion Cannot Be King of the Jungle
Hans Chew - Life & Love
Billy Joel - A Matter Of Trust: The Bridge To Russia
Zomboy - The Outbreak
Phish - Fuego
Larry Gus - Years Not Living
The Delines - Colfax
Clap Your Hands Say Yeah - Only Run

Prijsvragen

Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1
Crossing Border 2012 Voorpret



Maïa Vidal - God Is My Bike

(Crammed)

Maïa Vidal - God Is My Bike Gekunsteldheid en arty-farty gedoe, ik heb het er niet zo op. Wanneer ik naar de hoes van God Is My Bike van Maïa Vidal kijk, zie ik een wat kinderlijk uitziende vrouw en wanneer ik lees dat ze op deze cd allerlei speelgoedinstrumenten gebruikt gaan bij mij alle alarmbellen rinkelen. Toch blijkt het bij beluisterinng allemaal niet zo erg te zijn als dat het op het eerste gezicht lijkt. Voordat Maïa Vidal God Is My Bike opnam, bracht ze onder de naam Your Kid Sister een ep uit waarop ze nummers van punkband Rancid had omgevormd tot slaapliedjes en walsen. De 23-jarige Amerikaanse zangeres is half Frans, half Japans, studeerde in Montreal en woont afwisselend in New York en Parijs. Ze nam haar debuutcd in Barcelona op waar ze ook nog een tijdje gewoond heeft. De invloeden uit deze culturen zijn te horen op God Is My Bike. Zo zingt ze afwisselend in het Engels en Frans en is de muziek te omschrijven als een mix van folk, pop en theaterachtige muziek. Vidal speelt niet alleen op speelgoedinstrumenten maar ook accordeon, gitaar, viool en percussie. De Spaanse producer Gius Cobelli voegt daar drums en trompet aan toe en ze worden bijgestaan door niemand minder dan gitarist Marc Ribot. Haar liedjes liggen aangenaam in het gehoor wat mede te danken is aan Vidals zwoele stemgeluid. De plaat begint veelbelovend met als hoogtepunt titelnummer "God Is My Bike". Maar zo halverwege de cd valt op dat de muziek wat minder spannend wordt en wel heel erg voortkabbelt en helaas blijft dat zo tot het einde van de plaat. Jammer, want origineel en veelzijdig is deze muzikante zeer zeker.


File: Maïa Vidal - God Is My Bike
File Under: Een beetje vreemd maar toch best wel aangenaam
File Audio: [Soundcloud]
File Video: [The Alphabet Of My Phobias]
File Twitter: [Tweets van Maïa Vidal]








Zeg er het uwe van...










Zullen wij op uw gegevens passen?









De redactie van File Under heerst hier. En daarom behouden wij ons het recht voor racistische en/of kwetsende commentaren te mogen verwijderen.