Skrillex - Bangarang

Typisch zo'n slimme aandachtstrekker, deze EP. Digitaal uitgebracht in de laatste week van het jaar dat er qua nieuwe muziek geen ene ruk te doen was, en dus kreeg-ie op alle torrentsites precies maximale aandacht. Zijn die zeven tracks met o.a. de vrouwelijke MC Sirah uit New York, leden van The Doors (op "Breakn'a Sweat" voor de documentaire Re:Generation) en het Britse mainstream-popmeisje Ellie Goulding echt de moeite? Nee. Al doet dat oordeel de ontstane hype rondom Skrillex' act ook onrecht, hij staat toch maar mooi (een jaar te laat) in de BBC Sound of 2012-lijst. Wie een van de honderden (!) optredens van Skrillex het afgelopen jaar gezien heeft, in mijn geval dat op Lowlands, weet dat vocale bijdragen aan de reten van het voltallige Skrillex-publiek zullen roesten. Het gaat om dansbaarheid en shockeren (vandaar ook dat er niet veel van Goulding overblijft). Live plakt Skrillex telkens weer verrassend de beste stukjes van de tracks op zijn EP's dwars door allerlei verdubstepte hits van anderen heen, en wel in zo'n ongelooflijk hoog tempo dat het niet zoveel uitmaakt hoe pakkend die eigen producties zijn. De rare hoge tranceriedels, plotse stemsamples en geijkte wobwobwobs komen ook op deze Bangarang EP weer rijkelijk langs, maar er zit veel rommel tussen (het enige leuke van "Right On Time" is bijvoorbeeld de outro). Dit recept is niet eeuwig houdbaar, dat weet Sonny Moore zelf ook wel. Daarom lijkt het me een uitstekend en sluw idee om eerst wat b-kanten te serveren op deze EP, met daarbij wel de fijne nummers "The Devil's Den" en "Bangarang", en dan pas komende maand zijn langverwachte album Voltage.

http://cookingwithskrillex.tumblr.com/

Tien redenen om Skrillex te haten.
http://mthrfnkr.com/post/16819434995/10-this-was-his-musical

Titelnummer nu met clip.
http://www.youtube.com/watch?v=YJVmu6yttiw

Zeg er het uwe van...