Het had niet veel gescheeld of Field Music was er niet eens meer. Maar goed, de band herpakte zichzelf en ziehier, Plumb is het resultaat. Een op het eerste gehoor prima mix van psychedelische Beatles en Beach Boys-liedjes. Een hoop neurotisch gefröbel ook met moeilijke intervallen, breaks en debiele jazzloopjes. Het mocht blijkbaar wat kosten. Aan instrumenten is werkelijk het gehele bezit van het conservatorium geplunderd. Ik ben er nog niet over uit of Field Music iets heeft willen neerzetten waarmee de band vooral voor zichzelf iets probeert te bewijzen of dat de band een allesomvattende wereldplaat wil maken die de popencyclopedie overbodig maakt. Want naast Beatles en Beach Boys hoor je Steely Dan, 10CC, Mingus en zelfs krautrock terug. Da’s wel heel veel binnen amper 33 minuten. Voor nu is deze plaat er eentje die je pruimt en snapt. Dat vergt concentratie en volledige aandacht. In een ander genre is het The Mars Volta ook gelukt, dus waarom zou Field Music die kans niet krijgen?
mij= Memphis Industries
4 reacties