Calexico - Algiers
Al sinds debuut Spoke klinkt Calexico hetzelfde: Joey Burns en John Convertino mengen Americana met muziek uit Mexico en altijd klinkt het atmosferisch, meestal wordt er een mooie hook gevonden en alles wordt vakkundig gearrangeerd en ingespeeld. Hun tweede en derde album, The Black Light en Hot Rail, laten dit fantastisch horen. De drie cd’s daarna heb ik zelden van begin tot eind beluisterd. De nachtelijke rit van de bloedhete Dordogne naar Nederland zou bewijzen of Algiers wel weer de volle twaalf nummers zou blijven boeien of dat ik al bij de eerste peage een Franse radiozender op zou zoeken. De eerste helft van de plaat is er niets aan de hand, de single "Para" blijkt het hoogtepunt, samen met het folky "Fortune Teller". Maar daarna wordt het lastig de verschillende nummers van elkaar te onderscheiden. Niet dat de formule is uitgewerkt - daarvoor is het verschil tussen bijvoorbeeld "No Te Vayas", "Splitter" en "Hush" te groot. Ik vrees dat Calexico zo’n band is die plaat na plaat dezelfde kwaliteit aflevert en daardoor moeite heeft te verrassen. Even hoopte ik dat Algiers - gezien de titel - ook de woestijn van Noord-Afrika zou bezoeken, maar het blijkt op de gelijknamige wijk in New Orleans te slaan. Ergens in het saaie noorden van Frankrijk probeerde ik het nog een keer. Tot Studio Brussel te ontvangen bleek op de autoradio.
26 juni 2013 tot en met 30 juni 2013 op Glastonbury Festival, Glastonbury
28 juni 2013 tot en met 30 juni 2013 op Couleur Cafe, Brussel
29 juni 2013 tot en met 7 juli 2013 op Roskilde Festival, Roskilde
12 juli 2013 tot en met 14 juli 2013 op Cactusfestival, Brugge
5 augustus 2013 tot en met 12 augustus 2013 op Sziget, Óbudai Eiland, Budapest
15 augustus 2013 in Openluchttheater Caprera, Bloemendaal aan Zee
File: Calexico - Algiers
File Under: Woestijnen zijn prachtig, maar lijken nogal eens op elkaar
File Video: [Splitter (live)]
File Video: [Para]
Quote: 'Ik vrees dat Calexico zo’n band is die plaat na plaat dezelfde kwaliteit aflevert en daardoor moeite heeft te verrassen'.
Als de kwaliteit blijvend hoog is, hoef ik niet verrast te worden!
Van elke dag kreeft, zalm en kaviaar krijg je ook een keer genoeg.
Toch vond ik Garden Ruin echt wel een stapje in een andere richting. Niet voor de volle 100% geslaagd, maar de poging was er wel. Schijnbaar zijn ze daar zelf destijds ook van geschrokken en weer terug op het veilige nest gekeerd...