Ruim vijfentwintig jaar hadden we niets van haar gehoord. Nadat de legendarische all female (niet in alle bezettingen, maar toch) punkband The Slits in 1982 stopte, stortte Viv Albertine zich op andere zaken. Maar na een paar decennia begon het blijkbaar toch te kriebelen. Eerst kwamen er op YouTube filmpjes van optredens voorbij, toen nam Thurston Moore haar onder zijn hoede om een EP op te nemen. En nu is er dan een complete plaat. Geen ouder geworden muzikante die al haar levenswijsheid inzet, maar een plaat met felheid en furie, onderhuidse woede en zelfs met een opgestoken middelvinger naar de wereld in afsluiter “Still England”. Al weet ik niet zo heel goed hoe ik dat laatste nummer moet plaatsen: het is een opsomming van culturele helden, uiteraard afkomstig uit Engeland. Punk en patriottisme, tsja, het kan blijkbaar. Maar het opvallendst is “Confessions of a MILF” (met op gitaar Mick Jones) waarin de treurnis en opgekropte ellende van een brave huismoeder bezongen wordt. Muzikaal horen we her en der bekende ritmes terugkomen (“In Vitro”) en werd ze geholpen door een keur aan muzikanten. Op elk nummer speelt overigens een andere bassist mee. Zo horen we (herkennen is iets anders): Jack Bruce, Tina Weymouth, Glen Matlock en Jah Wobble. Mooie comebackplaat. Jammer dat ze voor Crossing Border aangekondigd staat met een spoken word. Laten we hopen dat het ook daar begint te kriebelen en ze toch haar gitaar meeneemt.
Mij=Cadiz Music / Bertus
4 reacties