You love it or you hate it. Hier zou ik het gewoon bij kunnen laten, maar het bijzondere is dat het in dit geval in mijzelf zit. Het ene moment wekt Traps van Jaill bij mij irritatie op wegens teveel geneuzel en dat ik toch wel betere indierockbands ken. Maar ja, het andere moment zit ik dit stukje te tikken en vind ik het toch wel wat hebben. Het stukje van collega Storm over de voorganger That´s How We Burn heeft mij nooit uitgenodigd om van de vorige release kennis te nemen. Toch denk ik dat de vollere sound waar hij om vroeg, hier gedeeltelijk ingelost wordt. Dit zijn dan ook de betere liedjes, zoals “I´m Home” waar de gitaar mag scheuren, de synthesizers mogen fladderen en de drums mogen klinken. Of het aansluitende “House With Haunting” dat gewoon een lekker liedje is in de Paisley Underground-traditie. Jaarlijstjeswerk zal dit voor mij niet worden, maar deze op de stapel ´wat-moet-ik-hiermee´ leggen is ook weer overdreven. En over dit wat vage stukje: ´You love it or you hate it´. Meer kan ik er op dit moment even niet van maken.
mij=Subpop
4 reacties