December is de maand van de gezelligheid: van Sinterklaas tot het kerstmaal, van de Top 2000 tot de oliebollen. Ik steek hier geen tirade over af, maar ik word er van binnen wel opstandig van. Het is weer januari en alle zoetsappigheid kan weer de kliko in om plaats te maken voor het echte leven. De soundtrack die hierbij past is Support Mistley Swans van het uit Manningtree (Essex) afkomstige Dingus Khan, want wat kunnen zij een herrie maken. Dat is niet verwonderlijk, want de band bestaat uit acht man waaronder drie bassisten en drie drummers/percussionisten en dan nog een ukelele en een zanger/gitarist. Hoe het dan klinkt: als een frisse britpopband dat tussendoor uitstapjes maakt naar de kelder van het huis waar het stoffig, koud en vooral een zooitje is en men ondertussen even de hanenkam in model waxt. Dingus Khan lijkt de anarchie weer hip te maken en blaast hier de laatste poedersuiker van de overgebleven oliebollen. Nou was dit album al in oktober uit en mocht je de cd per abuis – of juist niet – gedraaid hebben tijdens de feestdagen het zou menig bezoek uit huis gejaagd hebben. Wat voor mij belangrijker is, is dat het verhaal dat de britpop op zijn gat licht niet klopt. Dingus Khan geeft hoop, of beter gezegd, chaos. Wat een feest, wat een heerlijke herrie. En check ook eens de video over hun optreden op Reading afgelopen jaar.
mij=Munich
4 reacties