Kinderen die vragen worden overgeslagen. Dat kwam als eerste op toen ik de titel van Beans on Toast voor het eerst onder ogen kreeg. Deze Engelse singer-songwriter is net zo maatschappijkritisch als Billy Bragg, hij pakt het alleen met meer traditionele folkelementen aan. Dus schrik niet als je trompetten of trekzak hoort, verpakt in hoempa-refrein of wals. Beans on Toast is een krantenlezer die zijn mening koppelt aan objectieve nieuwsgaring. De crisis, de Amerikaanse bemoeienis met Irak en Afghanistan, druggebruik door minderjarigen, etc, etc. Het is grappig te horen hoe de man zich boos maakt om alles en iedereen. Het liederlijke vermogen van een Shane McGowan is helaas niet voor iedereen weggelegd. En dus blijft het grappen en grollen met een linkse twist. Een beetje dezelfde humor als Carter The Unstoppable Sexmachine of als Chumbawamba. Ik vraag me af welk punt Beans on Toast hiermee wenst te maken? Hoe relevant ben je als je ageert tegen Samsung en Apple omdat je mobiele telefoon nu veel meer kan dan twintig jaar geleden? Hoe relevant ben je als je als criticus nummer 100.001 nog eens onderstreept hoe erg de bankencrisis voor ons is? Het kwartje is bij mij allang gevallen, ook zonder tussenkomst van deze plaat. Hoe aanstekelijk de folky traditionals dan ook mogen zijn.
mij=Xtra Mile
4 reacties