De uit Texas afkomstige singer-songwriter Teresa Maldonado heeft pech. De tweede cd van haar band Georgia’s Horse heet Weather Codes en kwam onder op mijn stapeltje te recenseren cd’s terecht. En ik heb het doorgaans niet zo op vaag geneuzel, geef mij maar een melodieus liedje met kop en staart. Goede uitzonderingen zijn er natuurlijk altijd maar daar is deze schijf van Georgia’s Horse er mijns inziens niet één van. De songs zijn uiterst sober en kaal en worden begeleid door akoestische gitaar, drums, harmonica en een krassende viool. Maldonado fluisterzingt en kermt daar haar sombere teksten overheen. Bijna elk liedje kabbelt in hetzelfde monotone gedreutel voort. Daarbij komt nog dat de plaat met veertien nummers veel te lang duurt en mij, wanneer hij eindelijk afgelopen is, tot het uiterste getergd heeft. Ik word heel ongemakkelijk van deze sombere shit en raak er zelfs door geïrriteerd. Ik denk dat Georgia’s Horse wel vergeleken gaat worden met PJ Harvey. Hàd Georgia’s Horse daar maar op geleken. Harvey krijgt het voor elkaar haar songs grillig, spannend en boeiend te houden maar dat lukt Georgia’s Horse op Weather Codes bijlange na niet. En daarom is het jammer voor de band dat ik mij over deze cd gebogen heb, ik denk dat een liefhebber van de wat alternatievere muziek milder geweest zou zijn. Wie zich aangesproken voelt, de cd is gratis af te halen.
mij=Fire
4 reacties