Een tijdreiziger, dat is Pokey LaFarge. De uit St. Louis, Mississippi afkomstige muzikant – alleen die naam al! – ziet eruit als de muziek die hij maakt. Niet van deze tijd. En dat ligt niet alleen aan het klassieke instrumentarium van oude gitaren, banjo’s, klarinet en trompet en een basale drumset, zelfs niet aan zijn thrift shop-kleding en haardracht. Zijn kapsel is een model waar de kappers, pardon, haarsnijders en barbieren, van Schorem uit Rotterdam het patent op hebben. En ook dat schijnt weer hip te zijn. Nee, het zit ‘m ook in zijn hoofd en gezichtsuitdrukking. Dat komt van oude foto’s en films, niet van een site voor fashion- en streetphotography. En zo klinken ook de nummers die Pokey LaFarge maakt. The Devil Ain’t Lazy kenden we al van de eerder dit jaar verschenen registratie Live in Holland, maar de rest is, nu ja, nieuw. Bluegrass, ragtime, jazz, folk en proto-rock ‘n’ roll. Hoe somber de onderwerpen ook (Let’s Get Lost), de liedjes klinken bijzonder vrolijk. Feest terwijl de crisis hoogtij viert.
mij=Third Man Records / Bertus
4 reacties