Poëzie is poëzie en liedteksten zijn liedteksten. And never the twain shall meet. Mocht er wel eens geroepen worden dat een songtekst poëzie is, dan wordt daar vooral een subjectief waardeoordeel mee uitgesproken. Wat het des te leuker maakt dat Utrechter Tom Gerritsen zijn alter ego vernoemd heeft naar de T.S. Eliot, de beroemde dichter van The Wasteland en The Lovesong of J. Alfred Prufrock. Nu ben ik niet zo thuis in Eliot en zijn literatuuropvattingen, maar ik vermoed dat Eliot geen onderscheid maakte. Dankzij hem hebben we bijvoorbeeld de musical Cats. (En bedankt, T.S.) Tom Gerritsen schrijft liedjes. Folkliedjes, klassieke singer/songwriter-liedjes in een oeroude traditie. En dat doet hij meer dan bekwaam. Of hij dichter wil zijn of vooral muzikant weet ik niet, wel zingt hij ergens: ‘I want to be a poet with a ghost stuck in my bones’. De akoestische gitaar en Toms stem vormen de basis voor A New History, hier en daar van doelgerichte franje voorzien. Titels als “Melancholia”, “The Saddest Day”, “These Memories” en “Final Thoughts” laten zien dat er een melancholische, om niet te zeggen droevige stemming over “A New History” hangt. En een dichterlijke geest. Of we hier nu naar poëzie of naar liedteksten luisteren.
mij=V2
4 reacties