Max Richter – Vivaldi: The Four Seasons, Recomposed

Dankzij deze tweet staat al de halve avond niet meer Thom Yorkes nieuwe soloplaat, maar Vivaldi aan. Althans, in de verknipte, geloopte, gestapelde, dramatische, misschien nog wel mooiere Max Richter-versie.
“Ik hoorde nog een mooi verhaal.”
“Vertel.”
“Onlangs is de vrouw van een hoogleraar gestorven. Maar hij zegt dat hij haar nog steeds ziet. Hij praat nog met haar, en zij met hem. Maar hij vindt dat best moeilijk. Hij is bang dat hij gek wordt, dat hij in zijn colleges over haar gaat praten.”
“Wat een móói verhaal juist. Liefde die de dood overwint.”
“Ja, dat ook. Ik denk dat ze hem helpt zijn verdriet te verwerken.”
“Tot een bepaald moment lijkt me dat wel heel fijn.”
“Mochten wij ooit per ongeluk elkaar verliezen, dan mag je bij mij wel komen spoken hoor.”
“Jij bij mij ook.”
“En als het dan af is, mag je wel weer gaan.”
“Beloofd.”

mij=Deutsche Grammophon