De seventies lijken weer helemaal hip. Uitgesponnen liedjes waarop de gitaren weer mogen klinken, waar je de psychedelische sixties nog doorheen hoort klinken en waar je dan op weg mag zweven. War On Drugs, Kurt Vile, Avi Buffalo en Jonathan Wilson. Ik noem maar eens wat namen. Het Nieuwe-Zeelandse David Kilgour & The Heavy Eights zou ik aan dit hippe lijstje toe kunnen voegen, maar hip is niet een term die bij Kilgour past. Niet meer past, moet ik zeggen. Begin jaren tachtig was hij wel hip als lid van The Clean, ze brachten de tweede release uit op het roemruchte Flying Nun-label. Ook de eighties hoor je terug op deze plaat. End Times Undone is zijn tiende min of meer solo-release sinds 1991 en de derde met The Heavy Eights. Het is heerlijk wegdromen op de tien songs die de ene keer wat meer aandacht vragen dan de andere keer. Het album blijft van voor tot achteren boeiend, en verveelt mij nergens. Kilgour laat horen dat leeftijd er niet toe doet om je anno 2014 met een release te presenteren. Deze oudgediende maakt indruk.
mij=Merge Records