Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the simple-lightbox domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/fileunder/domains/fileunder.nl/public_html/wp-includes/functions.php on line 6131
Guy Verlinde – Better Days Ahead – File Under: New Music

Guy Verlinde – Better Days Ahead

Guy Verlinde - Better Days AheadEen bandnaam of artiestennaam kiezen lijkt me lastig. Je komt op het idee en begint de publiciteit en als plots de optredens binnenkomen zit je ineens vast aan een naam. Misschien hèb je al twijfels, misschien komen ze later. Als je pech hebt zit je vast aan een naam als The Alcohotlicks. De Gentenaar Guy Verlinde noemde zich Lightnin’ Guy, en dat is zeker in blueskringen helemaal niet zo’n gekke naam. Toch heeft hij besloten om – naast tal van andere projecten – onder eigen naam verder te gaan. Het resultaat van steeds persoonlijker songs die steeds vaker ook buiten het bluesidioom vallen, aldus Verlinde. Ik gok dat zelfvertrouwen ook een rol speelt. Dat is namelijk volop te vinden op dit in een mooi digipak vervatte album Better Days Ahead. Het is blues, zeker in klank en uitvoering, maar de composities zijn soms bijna poppy te noemen. Het titelnummer heeft daardoor wel iets van Phish of Widespread Panic, maar dan met fors overstuurde gitaren. Ook wanneer het wat traditioneler is, is het echter genieten. Luister maar eens naar de ballad “Sacred Ground”. Resonatorgitaar, Hammondorgel en een drumpatroon dat je zo onder een western zou kunnen zetten, in een scène waarin de held op zijn paard de woestijn insjokt. Pure americana, en hartstikke lekker. “Learnin’ How To Love You” is weer zo’n vrolijke up-tempo track. Zo blijft het op Better Days Ahead lekker van tempo en stijl veranderen. De band smeedt dat moeiteloos tot een hecht klinkend geheel op de grens van blues en Americana. Da’s best een drukbezet stukje op het genrespectrum, maar Verlinde heeft de songs, het gitaarspel én de stem om een eigen indruk achter te laten. En de band, laat ik die niet vergeten. Bovendien is de productie van Gert Jacobs ronduit fantastisch: het is allemaal perfect afgewerkt en in balans, maar het doet nergens af aan de rauwheid in de sound, die ‘m vooral zit in de prachtige klank van Verlindes gitaren. Eerder dit jaar werd ik al heel blij van JURA en King Of The World. Guy Verlinde laat eens te meer horen dat er volop te genieten valt van blues en americana uit de Lage Landen.


mij=Dixiefrog/Bertus

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Terug naar boven