Het zou een rubriekje kunnen worden, of misschien een running gag: platen die we in 2015 over het hoofd hebben gezien, waar we stomweg niet aan toe zijn gekomen of die we vergeten (ja, dat kan) zijn te bespreken. Platen die we met schaamrood op de kaken alsnog voor het voetlicht willen brengen. De belangrijkste kandidaat voor zo’n rubriek zou in mijn geval Jeffrey Lewis’ Manhattan zijn. De striptekenaar, folkie (anti-folk, dat dan weer wel) en New Yorker heeft een album gemaakt over zijn woonplaats New York. Of beter: over Manhattan, het centrum waar omheen zich de andere burroughs van New York zo’n beetje bewegen. Zoals Brooklyn dat doet, het überhippe en intussen vrijwel net zo dure stadsdeel dat hij ontvlucht in de epische titeltrack (nog wel even zijn vriendin vertellen dat hij vertrekt), een door praatzang gedomineerde ode. Maar hij beschrijft ook de idioten die New York bevolken. Zoals “Scowling Crackhead Ian”, de gevaarlijke gek uit zijn jeugd en de geschifte “Sad Screaming Old Man”. Maar ook het geluk van samenleven met een partner en de rare eenzaamheid die hij ervaart als ze een paar dagen de hort op is (“Outta Town”) en het toeren met je band voor een paar rotcenten en de hoop op succes (“Support Tour”). Naast de titeltrack is het meest opvallende liedje het aan The Moldy Peaches refererende “It Only Takes A Moment”, vanwege het fijne orgeltje. Manhattan is een voor Jeffrey Lewis’ doen keurig klinkende plaat, met opvallend mooi gitaarwerk. Het duurde vier jaar voor hij weer een studioplaat afleverde, maar het was het wachten waard. Ook al duurde het nog eens vier maand voor ik aan een recensie toekwam.
mij=RoughTrade
File: Jeffrey Lewis & Los Bolts – Manhattan
File Under: Jammerlijk gemist in 2015
https://www.youtube.com/watch?v=4QDiST2a0q0
