Nou En – Ninomaal

Ergens tussen Van Katoen en Heideroosjes begeeft het Kampense Nou En zich. Ooit was Nederlandse punkpop ‘in the picture’ met Undeclinable, I Against I en NRA als grote voorbeelden. Met de melige Nederlandse teksten wist Nou En zich vrij makkelijk in de kijker te spelen (radiohit “Gothic Meisje”). Wat jaren later ontpopt Nou En zich tot een soort Band Zonder Banaan. Inclusief melige humor, soms een rake woordgrap en veel, heel veel puberale humor die je normaal gesproken alleen in de bandbus hoort op weg naar Hedon in Zwolle of de Bliksem in Brummen. Toch is de band in de loop der tijd iets volwassener geworden. Muzikaal gezien heeft Nou En niet enkel meer houvast aan metalriffs, meezingrefreinen en wat polderhoempa. Tekstueel schrijft zanger Bas Nijhof op enkele momenten zijn nukken en makken ritmisch van zich af. Dan kun je vinden dat het niet geen hoogstaande lyriek is, je zou ook eens kunnen nagaan waarom Bløf vanwege zijn teksten op handen gedragen wordt. Nou En maakt popmuziek, daar horen geen Hoofse epische opstellen bij. En ja, omdat het Nederlands is zijn wij argeloze luisteraars beter in staat om tekst te duiden. Want, niemand valt over het slechte Engels van Anouk, niemand stoorde zich aan exact dezelfde onderbroekenlol van Undeclinable. Nou En gaat voor een mainstream-geluid en doet dat met prettig in het gehoor liggende tekst én muziek. Niets mis mee.

mij=Eigen Beheer