Volgens mij is het onmogelijk dat Thijs Kuijken, de man achter I Am Oak, ooit een slechte plaat maakt. Zo, die conclusie heb ik alvast weggeven. Kuijken is een productieve man. Vorig jaar was er nog het album Oasem, en nu is er al een opvolger met Nowhere or Tammensaari. …
Gr.R. The Joy Formidable – Whirring (Live @ KEXP) Janineka Alabama Shakes – Boys & Girls DubbelMono La Sera – Sees The LIght Ewie I Am Oak – Nowhere Or Tammensaari Ludo Nits – Malpensa Prikkie It Bites – Map Of The Past André Regina Spektor – What We Saw …
De rereleases van het Consortium Project zijn inmiddels voltooid. Na de verschijning van het nieuwe deel V Species besloot Lion Music de voorgaande vier delen opnieuw uit te brengen. Na deze drie, II: Continuum In Extremis, III: Terra Incognita en IV: Children Of Tomorrow is het project compleet. Je kunt …
Een albumbespreking van La Sera vraagt om name dropping. Allereerst omdat Katy Goodman – La Sera is haar band – van origine bassiste is en dus behoort tot de verrukkelijkste meisjessoort die er is. Denk maar aan Tina Weymouth, Kim Gordon en Kim Deal. De naam van de laatste valt …
De Subjectivisten bedachten ooit – tot ergernis van degene die het stempeltje opgeplakt kregen – de troll-term 'vet geluid'. Voor het merkwaardige Hooray For Earth zou ik met een kleine aanpassing de definitie 'kolossaal geluid' willen introduceren. Dit New Yorkse project rond multi-instrumentalist Noel Heroux doet in beukende chillwave, als …
Zal ik er maar meteen een boude vergelijking uitgooien? Komt 'ie: Julian Sas is een beetje de Nederlandse Joe Bonamassa. Een harde werker die goud geld zou kunnen verdienen als sessiemuzikant, maar in plaats daarvan kiest voor de bluesrock. De échte bluesrock, wel te verstaan, geen gladde variant. Met als …
In strak tempo en op hoog niveau blijft Epica haar studioalbums uitbrengen. Negen jaar na het debuutalbum komt de band met haar vijfde studioalbum Requiem For The Indifferent. Een overduidelijk herkenbare plaat van Neerlans' vaandeldragers van de symfonische metal. De zang van mezzosopraan Simone, de stevige drums, de snelle metal …
Geen dikke gitaarriffs. Geen deathmetal. Geen metal. Geen stevige rock. Geen grunts. Geen opzwepend tempo. Geen stuwende beats en überhaupt weinig drums. Geen bombast of snelle wisselingen. Eigenlijk is er helemaal geen storm. Je kunt het maar alvast weten, want fans van Opeth en Porcupine Tree zouden het misschien wel …
