In een niet al te lang verleden maakte zanger/gitarist Cary Hudson furore in het in bepaalde kringen legendarische Blue Mountain, een van de bands die naast het bekendere Uncle Tupelo alt.country een kickstart hebben geven. Waar Uncle Tupelo stond voor de country-kant in deze herleving van rootsmuziek, bracht Blue Mountain blues in. En de blues, die is Cary Hudson nog steeds niet vergeten. Dat in tegenstelling tot deze scribent, want hoewel het er ongetwijfeld mee te maken zal hebben dat ik te weinig naar dit soort platen luister, heb ik sinds het verscheiden van The Red Devils geen plaat meer in dit genre gehoord waar de noodzaak zo in doorklonk. De mondharmonica scheurt en jammert alsof Lester Butler de concerten in King King nog eens over doet. Jammer genoeg staat niet heel Cool Breeze vol met dit soort bluessongs. Een ander zal wellicht zeggen dat een track als “What The Old Man Told Me” een weldadig rustpunt is tussen de heftiger liedjes, maar wat mij betreft maken ze de CD ietwat richtingloos. De sprongen tussen country, rokerige kroegrock en heftige blues zijn zo te groot, wat maakt dat deze CD zeer te genieten is, maar dan wel met de skipknop van de CD-speler binnen handbereik.
mij=Black Dog Records