City Beautiful - 28 Hours (demo/ep)

Heel verstandig. Als je als jonge band een demo/ep opneemt en je vermeldt ook in de bijgevoegde bio dat het een demo/ep is. Dan kan de scribent zich voorbereiden op het feit dat hij het moet beoordelen als een demo/ep. Minder verstandig. Als je jezelf als jonge band alvast maar van het label Melodieuze Britpop voorziet en je maakt muziek die dan wel Melodieus is maar Britpop? Nee, ik zou het geen Britpop willen noemen wat City Beautiful maakt. Eerder zweverige indie gitaarpop anno 1990. Als ik heel erg complimenteus wil zijn, zou ik zeggen dat ze een heel klein beetje als The Serenes klinken. Dat komt vooral door de heldere (ietwat gedateerde) gitaarsound en het iele stemgeluid van zanger Frans Damen. Ik kan helaas niet zo enthousiast zijn over de keyboard-sounds. Dat orgeltje klinkt wel erg lelijk en die piano wel erg synthetisch. Wacht. Ik vergeet even dat het gaat om een demo/ep van een jonge band. Ze zijn immers pas een half jaar bezig, hoewel zanger/gitarist Frans en drummer Ruben elkaar al kenden uit voorganger The Sputniks. Dan vind ik het ook best begrijpelijk dat het allemaal nog erg voorzichtigjes klinkt. En dat men nog niet is toegekomen aan het snijden in de nummers. Want soms vallen die door het gebrek aan afwisseling en dynamiek een beetje dood. Iets wat je wel vaker hoort bij de eerste demo/ep van ..eh... juist ja. Ik val een beetje in herhaling. Vindt u niet erg, toch? U begrijpt vast wel waar ik ongeveer heen wil...

Zeg er het uwe van...