Nine Inch Nails - With Teeth
Nine Inch Nails-artwork siert al jaren mijn bureaublad. Prachtig smerig duister groen met een van de beste bandlogo's ooit. Moet ik je nog voorstellen aan Trent Reznor, het brein achter NIИ? Hij wordt binnenkort alweer veertig. Een intelligente, depressieve geest met een eigenaardige hang naar zelfkwelling. Hij maakte industrial rock (géén industrial), was de producer van Marilyn Manson en zijn beste nummer vind ik "The Perfect Drug", uit 1997 alweer. Sindsdien zijn z'n albums alleen maar softer geworden, maar ook creatiever en melodieuzer. Ook With Teeth weer. De metalheads onder u noemen het vast commercieel, maar ik hoor het graag. Luister maar eens naar het vorige levensteken, de ingetogen bonus-CD Still bij de live-cd And All That Could Have Been uit 2002. Die was dan wel stil (en duur), maar ook schrijnend mooi. Trent zal sindsdien gedacht hebben, wat verwachten ze nu van me op mijn veertigste? Andermaal de herriegrenzen verleggen? Niks ervan. Allez, een leuke single voor de feestjes ("The Hand That Feeds"), dat kunnen ze krijgen. Oke, twee ("Only" met zijn there is no fucking you, there is only me refrein). Maar verder is het gewoon CD3 van The Fragile. Melancholie, holle illusies en landerige, pompende en mooie liedjes met raadselachtige teksten. Bijvoorbeeld over een betoverende vrouw die je met haar tanden kust. She is the greatest lie of all. Flarden schoonheid op herhaling. Dus Trent, je bent geslaagd! Maar... ik had na zoveel jaar eigenlijk wel wat meer, iets nieuwers van je verwacht.
File: NIИ - With Teeth
File Under: Geen industrial
File Audio: [Stream het album]
File Video: [The Hand That Feeds]
Ik probeer de nieuwe NIN nu al een paar dagen, maar het weet me maar niet te boeien. Beetje jammer...
Trent Reznor lijkt trouwens wel wat op Snape uit Harry Potter.
De teksten zijn nog steeds beklijvend!
na een paar keer luisteren,was mijn conclusie:wat een heerlijke cd! het moest alleen even tot mij doordringen.mijn complimenten aan Trent.hij heeft het tenminste niet opgegeven!
Tja wat valt er nog over te zeggen het is en zal in toekomst 1 van myn lievelingsalbums blyven. Het is dan niet meer zo, zoals The Downward Spiral klinkt maar toch vindt ik dit een hoogtepunt van NIN en vooral van Trent. Ik denk dat dit toch wel qua mijn smaak toch wel iets boven The Downward Spiral uitkomt ook al is dat volgens vele het beste album van NIN. The Fragile vond ik goed maar deze nog net iets beter. Go on with the good work Trent =D