Joseph Arthur - Our Shadows Will Remains

Sinds het begin van deze week heb ik een nieuw favoriet woordje. Ik zal u besparen hoe ik er aan kom, maar de aanleiding was niet echt fakking leuk. Inderdaad, dat is het woordje: fakking. Het is een handig woordje hoor. Fakking heet, fakking veel. Je kunt het overal gebruiken en het leest grappig weg. En nu ga ik het gebruiken in combinatie met de nieuwe cd Our Shadows Will Remain van Joseph Arthur, want die is namelijk fakking goed! Waarom die plaat zo fakking goed is? Nou gewoon omdat ik het fakking zeg! Maar goed omdat u het zo fakking lief vraagt zal ik wat uitleg geven. Joseph Arthur werd ontdekt door Peter Gabriel en bracht via Gabriel's Real World-label zijn eerste plaat uit. Die en de opvolgers deden - hoe goed ook - fakking helemaal niets in Nederland. En dat is fakking annoying, want Arthur heeft een reeks consistent inconsistente albums afgeleverd. Onderling fakking verschillend en per stuk ook. De begiftigde singer/songwriter verrast me met Our Shadows Will Remain opnieuw. Soms doet hij me denken aan de titelloze albums van zijn ontdekker, vaak ook aan aan het hier helaas ook vrij onbekende VAST. Dit komt vooral doordat Arthur net als VAST's Jon Cosby op fascinerende wijze combinatie weet te maken van donkere bijna industrial gitaar en drumpartijen met dikke lagen galmende vocalen en strijkers. Maar soms doet hij me ook denken aan The The. Echt een vrolijkerd is nog steeds niet. Soms krijg ik het idee dat hij inderdaad zoals hij zingt in "Puppets" '..to get away from everybody else'. Als hij het maar fakking uit zijn hoofd laat.

Idd, fakking right! Joseph is the man!

Zeg er het uwe van...