Entwine - Sliver (EP)

'En dan nu een nummer van de EP van Ineenstrengelen!' Je moet er niet aan denken dat dat op de radio zo moet worden aangekondigd. Gelukkig klinken ook Negen Inch Lange Spijkers en Haast in het Engels een stuk beter dan in het Nederlands, en heet deze Finse band Entwine. Toch is er wel degelijk het een en ander ineengestrengeld. Progmetal á la Dream Theater en Pain of Salvation enerzijds en een stem á la Eddie Vedder (Pearl Jam) anderzijds. Op zich is dat niet verkeerd, die namen, maar het gebeurt allemaal net iets te veel binnen de lijntjes. Zeker bij progmetal wil je graag verrast worden, en dat gebeurt bij deze EP eigenlijk zelden. Zanger Mika Tauriainen heeft een iets helderder stem dan Vedder, maar heeft diens vibrato en zanglijnen soms wel erg nadrukkelijk gekopiëerd. De rest van de band heeft de staccato progpartijen prima onder de knie. Waar waar bands als Dream Theater en Pain of Salvation het met andere stukken naar een hoger plan weten te tillen, blijft dat hier echter achterwege. De uitvoering van de drie studio- en twee livesongs is prima, dat wel. Het ontbreekt domweg aan inventiviteit in de composities. Het is een beetje als bij een klasgenoot van mij, lang geleden in de tekenles. Hij tekende zó netjes dat de leraar hem een hoog punt beloofde als hij gewoon eens wild wat strepen op papier zou zetten, om eens wat anders dan anders te doen. Zo is het ook met dit Entwine: goed, maar te voorspelbaar.

Als Entwine ineenstrengelen betekent, wat betekent Intwine dan?

Eh...niets?

Zeg er het uwe van...