‘Wat doen de krekels?’
‘De krekels tsjirpen.’
‘En de bijen? Wat doen die?’
‘De bijen zzzoemen. Bzzzzzzzzzz!’
‘En wat voor geluid maken de muisjes?’
‘Muisjes? Die piepen.’
‘Laat ze maar oppassen voor de kat. Kijk daar komt er net eentje aangeslopen. Weet je ook welk geluid de kat maakt?’
‘Katten miauwen en als ze heel tevreden zijn kun je ze horen spinnen. De hond niet. De hond blaft.’
‘En de koeien, daar in de wei?’
‘De koeien loeien, zo van boeeehh! Net zoals de schapen blaten en de geiten mekkeren. Zoals de ezels balken en de paarden hinniken. Zo maakt ieder diertje zijn eigen geluid. Je kunt de duiven horen koeren, de eenden horen kwaken en de kikkers ook. En iedere ochtend kraait de haan en wekt hij de kippen die dan de hele dag druk lopen te kakelen.’
‘Juist ja, men zegt dan ook wel eens: ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is.’
‘Maar hoe zit dat dan met Florian?’
‘Florian? Geen idee…’
‘Nou kijk, die Florian he, die zeurt gewoon. Met een heel erg zeikerig stemmetje. Op het irritante af. En met dat gezeur van hem – plus de vaak nogal onsamenhangende teksten, dat ook – helpt hij dus helaas zijn in potentie erg leuke liedjes helemaal om zeep. Dat vind ik dus eigenlijk best wel jammer.’
mij=Louisville / Sonic